Kooistra's kermis

Jacob Kooistra mocht van zijn moeder niet naar de kermis, want dat was een werktuig van de duivel. Eenmaal groot werkte hij jarenlang aan zijn miniatuurkermis van weggegooide spullen. Hij maakte een draaimolen en een cakewalk, een poffertjeskraam, een rad van fortuin, een stoommachine, kermiswagens. En hij trok er de wereld mee in.

Later stond Kooistra’s kermis in een donkere tussenkamer van ’t Coopmanshûs, destijds museum van het Friese Franeker. Als kind ging ik er vaak naartoe. Nadat je een muntstuk inwierp begon er plotseling van alles te draaien, ging er feestverlichting branden en klonk er vrolijke muziek. Ik genoot daar geweldig van.

Inmiddels ben ik in het gelukkige bezit van een miniatuur draaimolen. Beelden hierboven getuigen daarvan. De ‘minimolen’ stond eerder in de etalage van een winkel vlakbij de kathedraal van Antwerpen. Kinderen vergaapten zich eraan.

Ook in de communicatie probeer je met elkaar iets in beweging te brengen om dàt te bereiken wat er toe doet. Dat raakt je niet alleen. Daar beleef je met elkaar enorm veel plezier aan.